Χρησιμοποιώντας την ιστοσελίδα μας, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies μας.
Χρησιμοποιώντας την ιστοσελίδα μας, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies μας.
Αναζήτηση
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Filter by Custom Post Type
Filter by Blog Categories
Σειρές
Αισθηματικές
Αστυνομικές
Βιογραφίες
Δραματικές
Δράσης‎
Ερωτικές
Θρίλερ
Ιστορικές
Καλτ
Κοινωνικές
Κωμωδίες
Μιούζικαλ
Μυστηρίου‎
Περιπέτειες
Πολεμικές
Σατιρική
Τρόμου
Φαντασίας
Ταινίες
Αισθηματικές
Αστυνομικές
Βιογραφιές
Δραματικές
Δράσης‎
Ερωτικές
Θρίλερ
Ιστορικές
Καλτ
Κοινωνικές
Κωμωδίες
Μιούζικαλ
Μυστηρίου‎
Περιπέτειες
Πολεμικές
Σατιρική
Τρόμου
Φαντασίας

Ελληνίδα ηθοποιός, με αξιοπρόσεκτη διαδρομή στο «σανίδι» και τη μεγάλη οθόνη, ποιήτρια που αγαπήθηκε από τη νεολαία της μεταπολίτευσης και ιδιαίτερα από τη γενιά των Εξαρχείων που τότε γεννιόταν και σεναριογράφος.

Η Κατερίνα Γώγου γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1940 στην Αθήνα και από τα έξι χρόνια της ξεκίνησε τη θεατρική της καριέρα ως παιδί – θαύμα. Το 1952 πρωτοεμφανίστηκε στον κινηματογράφο στην ταινία του Αλέκου Σακελλάριου «Ο Άλλος», δίπλα στον Γιώργο Παππά. Σπούδασε υποκριτική στη δραματική σχολή του Τάκη Μουζενίδη και χορό στη σχολή της Κούλας Πράτσικα. Τα πρώτα της επαγγελματικά βήματα στο θέατρο τα έκανε με τον θίασο του Ντίνου Ηλιόπουλου στο έργο των Ευαγγελίδη – Μαρή «Κύριος 5%».

Φήμη, όμως, απέκτησε στα κινηματογραφικά πλατό της Φίνος Φιλμ κατά τη δεκαετία του ‘60, παίζοντας δεύτερους ρόλους σε δεκάδες ταινίες, συνήθως κωμωδίες, στις οποίες ήταν η «θεότρελη» μικρή αδελφή, το «ατίθασο νιάτο» ή η σκανδαλιάρα υπηρέτρια. Χαρακτηριστικοί είναι οι ρόλοι της στις ταινίες «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» (1959), «Νόμος 4.000» (1962), «Δεσποινίς Διευθυντής» (1964), «Γάμος αλά ελληνικά» (1964), «Η γυνή να φοβήται τον άνδρα» (1965), «Μια τρελλή τρελλή οικογένεια» (1965).

Τον εμπορικό κινηματογράφο τον απαρνήθηκε στα χρόνια της μεταπολίτευσης, τα οποία τη βρήκαν πολιτικά ενταγμένη σε ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς. Ο πρώτος της ρόλος σε ταινία του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου ήταν στο «Βαρύ Πεπόνι» (1977) του τότε συζύγου της Παύλου Τάσιου (1942-2011), με τον οποίο απέκτησε μία κόρη τη Μυρτώ Τάσιου (1967-2015). Ακολούθησε η σπαρακτική της εμφάνιση, ως αφηγήτριας, στην «Παραγγελιά» (1980) του ιδίου, στην οποία απήγγειλε ποιήματα από τις συλλογές της «Τρία κλικ αριστερά» και «Ιδιώνυμο», που αγαπήθηκαν ιδιαίτερα από τη νεολαία της εποχής.

Το 1977 τιμήθηκε με βραβείο α’ γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία της στο «Βαρύ Πεπόνι» και το 1984 με βραβείο β’ γυναικείου ρόλου στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Όστρια ή το τέλος του παιγνιδιού», όπου είχε συνυπογράψει το σενάριο.

Εκτός από τη μεγάλη πορεία της στο θέατρο και στον κινηματογράφο, χάραξε σημαντική τροχιά και στη νεοελληνική ποίηση, κατορθώνοντας να περάσει στο συλλογικό επίπεδο τις αγωνίες της προσωπικής διαδρομής της στην τέχνη και τη ζωή. Η βαθιά πολιτική στάση της, η αναρχική της διάθεση, η περιθωριακή συνείδησή της και οι κοινωνικές ανησυχίες της διαπερνούν ολόκληρη την ποιητική της παραγωγή, που ξεκίνησε το 1978 και ολοκληρώθηκε το 2002, με τη μεταθανάτια έκδοση του «Με λένε Οδύσσεια».

H Κατερίνα Γώγου άφησε την τελευταία της πνοή στις 3 Οκτωβρίου 1993, μέσα στο ασθενοφόρο που τη μετέφερε στο «Ιπποκράτειο» της Αθήνας. Βρισκόταν σε κωματώδη κατάσταση, εξαιτίας υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ, ενώ αντιμετώπιζε πρόβλημα και με τα ναρκωτικά. Πέρασαν, όμως, δύο ημέρες έως την αναγνώριση του πτώματός της, επειδή ένας φίλος της που τη συνόδευε στις Πρώτες Βοήθειες εξαφανίστηκε αμέσως μετά το θάνατό της.

Φιλμογραφία

1952
Ο άλλος
1959
Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο
Δράκουλας και Σια
1960
Άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω
1961
Το παιδί της πιάτσας
Το έξυπνο πουλί
1962
Τα κοθώνια του θρανίου
Του κουτρούλη ο γάμος
Νόμος 4000
Οι γυναίκες θέλουν ξύλο
1963
Η ψεύτρα
Τα παλιόπαιδα
Παλληκαράκια της παντρειας
Μεσάνυχτα στη βίλα Νέλη
Ανήσυχα νιάτα
1964
Γάμος αλά Ελληνικά
Άπονη ζωή
Δεσποινίς διευθυντής
Το κορίτσι της Κυριακής
1965
Κάλλιο πέντε και στο χέρι
Φτωχολογιά
Η δε γυνή να φοβήται τον άνδρα
Μια τρελή, τρελή οικογένεια
1968
Ο τρελός τα ‘χει τετρακόσια
1969
Η ωραία του κουρέα
Η θυσία μιας γυναίκας
Αγάπη για πάντα
Τρελά κορίτσια απίθανα αγόρια
1971
Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;
1972
Υπέροχες νύφες, κορόιδα γαμπροί
Ναι μεν, αλλά…
1977
Το βαρύ… πεπόνι
1978
1922
1980
Παραγγελιά
1984
Όστρια, το τέλος του παιχνιδιού