Χρησιμοποιώντας την ιστοσελίδα μας, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies μας.
Αναζήτηση
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Filter by Custom Post Type
Filter by Blog Categories
Σειρές
Αισθηματικές
Αστυνομικές
Βιογραφίες
Δραματικές
Δράσης‎
Ερωτικές
Θρίλερ
Ιστορικές
Καλτ
Κοινωνικές
Κωμωδίες
Μιούζικαλ
Μυστηρίου‎
Περιπέτειες
Πολεμικές
Σατιρική
Τρόμου
Φαντασίας
Ταινίες
Αισθηματικές
Αστυνομικές
Βιογραφιές
Δραματικές
Δράσης‎
Ερωτικές
Θρίλερ
Ιστορικές
Καλτ
Κοινωνικές
Κωμωδίες
Μιούζικαλ
Μυστηρίου‎
Περιπέτειες
Πολεμικές
Σατιρική
Τρόμου
Φαντασίας

Σπουδαίος και δημοφιλής ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου· γνωστός από το ρόλο του «μεθύστακα», με τον οποίο σχεδόν ταυτίστηκε καλλιτεχνικά.

Ο Ορέστης Μακρής γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1899 στη Χαλκίδα. Σπούδασε φωνητική μουσική στο Ωδείο Αθηνών και στα 20 του στρατεύτηκε και υπηρέτησε στη Μικρά Ασία.

Στη σκηνή πρωτοεμφανίστηκε το 1925 ως τενόρος της ελληνικής οπερέτας και μετά την παρακμή της μεταπήδησε στην επιθεώρηση το 1932. Ο Αντώνιος Βώττης του ανέθεσε το νούμερο τού «μεθυσμένου», που είχε γράψει πριν από τρία χρόνια και δεν έβρισκε τον κατάλληλο ηθοποιό να το ερμηνεύσει. Διέβλεψε ότι ο Μακρής είχε υποκριτικό ταλέντο, εκτός από τη θαυμάσια φωνή του και δεν έπεσε έξω. Τραγουδώντας και παίζοντας το νούμερο «Με λεν μπεκρή» στην επιθεώρηση «Ο παπαγάλος του 1932» με τον θίασο του Σπύρου Πατρίκιου, έγινε εν μία νυκτί πρωταγωνιστής του ελαφρού θεάτρου.

Με τον καιρό τυποποιήθηκε στο ρόλο του μεθύστακα, στον οποίο έδωσε κοινωνικές διαστάσεις· «έπινε» για να ξεπεράσει τα αδιέξοδα της ζωής. Τον ίδιο χαρακτήρα ενσάρκωσε και στον κινηματογράφο το 1950, στην ταινία του Γιώργου Τζαβέλλα «Ο Μεθύστακας».

Παράλληλα, έπλασε τον τύπο του συντηρητικού, γκρινιάρη και ανάποδου γέροντα, που στο βάθος κρύβει καλά αισθήματα, αλλά ταμπουρώνεται πίσω από την παραξενιά του για να επιβιώσει. Τους τύπους αυτούς απαθανάτισε ο κινηματογραφικός φακός στις ταινίες «Ο γρουσούζης» (1952), «Η κάλπικη λίρα» (1955), «Η θεία από το Sικάγο» (1957), «Το αμαξάκι» (1957), «Η κυρά μας η μαμή» (1958), «Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο» (1959), «Η Χιονάτη και τα επτά γεροντοπαλλήκαρα» (1960), που τον ανέδειξαν σε θεμελιωτή του νεορεαλιστικού ύφους στην υποκριτική, σύμφωνα με τον κριτικό Κώστα Γεωργουσόπουλο.

Ο Ορέστης Μακρής – ηθοποιός ευγενής, μετρημένος με σπάνιο ήθος και επαγγελματική ευσυνειδησία – πέθανε στην Αθήνα στις 29 Ιανουαρίου 1975. Η κηδεία του έγινε την επομένη στο Α’ Νεκροταφείο και ήταν πάνδημη.

Φιλμογραφία

1931
Ο μάγος της Αθήνας
1950
Ο μεθύστακας
1952
Ο γρουσούζης
1954
Το κορίτσι της γειτονιάς
1955
Η κάλπικη λίρα
Καταδικασμένη κι απ’ το παιδί της
Το φιντανάκι
1956
Η αρπαγή της Περσεφόνης
1957
Η θεία απ΄ το Σικάγο
Της νύχτας τα καμώματα
Το αμαξάκι
1958
Η κυρά μας η μαμή
Μια λατέρνα, μια ζωή
1959
Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο
Ο Θύμιος τα ‘κανε θάλασσα
1960
Στουρνάρα 288
Η Χιονάτη και τα 7 γεροντοπαλίκαρα
Της μιας δραχμής τα γιασεμιά
1961
Έξω οι κλέφτες
Οικογένεια Παπαδοπούλου
Ο καλός μας άγγελος
1963
Το μεροκάματο του πόνου
1964
Ο Αριστείδης και τα κορίτσια του
Αδικημένη
Ζητιάνος μιας αγάπης
Κάθε καημός και δάκρυ
Πόνεσα πολύ για σένα
1965
Με πόνο και με δάκρυα
Οι καταφρονεμένοι
1968
Ένα κορίτσι αλλιώτικο απ’ τ’ άλλα