Χρησιμοποιώντας την ιστοσελίδα μας, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies μας.
Αναζήτηση
Generic filters
Exact matches only
Search in title
Search in content
Filter by Custom Post Type
Filter by Blog Categories
Σειρές
Αισθηματικές
Αστυνομικές
Βιογραφίες
Δραματικές
Δράσης‎
Ερωτικές
Θρίλερ
Ιστορικές
Καλτ
Κοινωνικές
Κωμωδίες
Μιούζικαλ
Μυστηρίου‎
Περιπέτειες
Πολεμικές
Σατιρική
Τρόμου
Φαντασίας
Ταινίες
Αισθηματικές
Αστυνομικές
Βιογραφιές
Δραματικές
Δράσης‎
Ερωτικές
Θρίλερ
Ιστορικές
Καλτ
Κοινωνικές
Κωμωδίες
Μιούζικαλ
Μυστηρίου‎
Περιπέτειες
Πολεμικές
Σατιρική
Τρόμου
Φαντασίας

Ο μεγάλος μας κωμικός Σταύρος Παράβας γεννήθηκε στις 15 Απριλίου του 1935 από γονείς Μικρασιάτες και ήταν ο μικρότερος από τα πέντε αδέλφια του. Μεγάλωσε στα Προσφυγικά, στη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα, αλλά γεμάτα από αγάπη, ανεμελιά και όνειρα, όπως έλεγε…

Από μικρός έπεσε στα βαθιά, καθώς έπρεπε να βοηθήσει την οικογένειά του. Έτσι, για αρκετά χρόνια έκανε δουλειές του ποδαριού. Όμως, το σαράκι του ηθοποιού τον έτρωγε. Από τα σχολικά του χρόνια, ακόμη, συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις, ενώ τα αδέλφια και οι συμμαθητές του τον παρότρυναν να συνεχίσει.

Τα πρώτα μαθήματα υποκριτικής τα διδάχτηκε το 1952, δίπλα στον ηθοποιό Θεόδωρο Έξαρχο και λίγα χρόνια μετά σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Κώστα Μιχαηλίδη. Η πρώτη του επαφή με το σανίδι ήταν με το θίασο της κυρίας Κατερίνας στο έργο «Πρώτο Ψέμα» του Γεώργιου Ρούσσου. Στη συνέχεια εμφανίστηκε σε διάφορα θεατρικά με το Ντίνο Ηλιόπουλο και τη Βίλμα Κύρου.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1960, στην ταινία «Χριστίνα» του Γιάννη Δαλιανίδη, με πρωταγωνιστές τον Ντίνο Ηλιόπουλο, την  Τζένη Καρέζη και τον Ανδρέα Μπάρκουλη. Ακολούθησε ο «Σκληρός Άντρας», το «Παιδί της πιάτσας» και το «Έξυπνο πουλί», σε ρόλους που σφυρηλάτησαν ένα από τα μετέπειτα στερεότυπα του κοινού για τον Σταύρο Παράβα, αυτό του λαϊκού μάγκα. Την ίδια χρονιά (1961) ήρθε και η «Αλίκη στο Ναυτικό» ως συνάδελφος ναυτικός δόκιμος του Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

Σε αυτή την περίοδο και στο πλάι του Κώστα Χατζηχρήστου εργάστηκε άοκνα στο μουσικό θέατρο, ανεβάζοντας μερικά πολύ δημοφιλή νούμερα, όπως ο «Nτένις ο τρομερός», ο «Ντιρλαντά» κ.ά.

Συνεχίζοντας τις κινηματογραφικές του εμφανίσεις, στα μέσα της δεκαετίας του 1960 έδωσε σάρκα και οστά στο διαβόητο «Φίφη» σε αλλεπάλληλες ταινίες, όπως «Εμίρης και κακομοίρης» (1964), «Μπετόβεν και μπουζούκι» (1965) και «Φίφης ο ακτύπητος» (1966). Αυτός ήταν και ο δεύτερος ρόλος που έγινε σήμα κατατεθέν για το Σταύρο Παράβα: Μια οπισθοδρομική απεικόνιση του ομοφυλόφιλου άντρα, περισσότερο βασισμένη στην εικόνα που, όμως, στη συντηρητική Ελλάδα του 1960 έβγαλε άφθονο γέλιο.

Στα χρόνια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών κι ενώ η καριέρα του ήταν στο απόγειό της, ένα θεατρικό νούμερο στο «ΡΕΞ» στάθηκε η αιτία να φυλακιστεί στη Γυάρο και να βασανιστεί. Η περίοδος αυτή σφράγισε και την καριέρα του, αφού ο ίδιος γύρισε αλλαγμένος. Από το «Φίφη» και το «Μάγκα», έκανε στροφή στο κλασσικό και το σύγχρονο ρεπερτόριο. Στα αξιοσημείωτα, ο «Πλούτος» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Λούκα Ρονκόνι, οι «Ιππείς» του Αριστοφάνη με το Αμφιθέατρο του Σπύρου Ευαγγελάτου, οι «Εκκλησιάζουσες», οι «Ψύλλοι στ’ αφτιά» του Φεντό με τον θίασο Καλογεροπούλου, το «Μόνο ζευγάρι» με συμπρωταγωνιστή τον Νίκο Κούρκουλο, στα «Σκουπίδια», στα «Χριστούγεννα των Κουπιέλο» κ.ά.

Ο Σταύρος Παράβας συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα του θεάτρου και του κινηματογράφου. Έλαβε μέρος σε 47 ταινίες, σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και σε τηλεοπτικά σήριαλ («Το φάντασμα», «Τα αδέρφια», «Οικογένεια Μουσαμά»). Βραβευθεί για το έργο του ως Πρόεδρος του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Σερρών, αλλά και για την προσφορά του στο θεατρικό σανίδι.

Από το γάμο του με τη σύζυγό του Άννυ απέκτησε τρία παιδιά: Δύο κόρες, τη Μάρθα και τη Βανέσσα, κι ένα γιο, τον Τζόναθαν. Την περίοδο της δικτατορίας, όμως, η σύζυγός και τα παιδιά του επέστρεψαν μόνιμα στην Αγγλία. Το 2002 ο γιος του πέθανε και ο θάνατός του του στοίχισε πολύ. Από κει και μετά η ζωή του άλλαξε, οι δουλειές του δεν πήγαιναν καλά, όμως, δεν το έβαλε κάτω…

Το Φεβρουάριο του 2008 εισήχθη στον Ερυθρό Σταυρό με επιπλοκές στην καρδιακή λειτουργία. Έπειτα από πολύμηνη μάχη, άφησε την τελευταία του πνοή στις 15 Σεπτεμβρίου 2008, από ανακοπή καρδιάς.

Φιλμογραφία

1960
Ο Θύμιος τάχει 400
Χριστίνα
Κορίτσια της Αθήνας
1961
Η Αλίκη στο Ναυτικό
Ο σκληρός άντρας
Το δράμα μιας αμαρτωλής
Το έξυπνο πουλί
Παιδί της πιάτσας
Ευτυχώς… τρελλάθηκα!
1962
Δέκα μέρες στο Παρίσι
Ο γαμπρός μου, ο δικηγόρος!
Ο Δήμος από τα Τρίκαλα
Ο Μιχαλιός του 14ου συντάγματος
Οι γυναίκες θέλουν ξύλο
Όταν λείπη η γάτα!
Πεζοδρόμιο
Σκότωσα για το παιδί μου
Το καρπουζάκι
1963
Ένας βλάκας… με πατέντα!
Μικροί και μεγάλοι εν δράσει
1964
Άλλος για το εκατομμύριο
Έκλεψα τη γυναίκα μου
Κόσμος και κοσμάκης
Ο εμίρης και ο κακομοίρης
1965
Και οι 14 ήταν υπέροχοι
Μπετόβεν και μπουζούκι
Ο ουρανοκατέβατος
1966
Η βουλευτίνα
Η Κλεοπάτρα ήταν Αντώνης
Φίφης ο ακτύπητος
1967
Η χαρτορίχτρα
Ο μόδιστρος
1968
Για μια τρύπια δραχμή
Ο παλιάτσος
Ο τσαχπίνης
Οι μνηστήρες της Πηνελόπης
1970
Ο Ντιρλαντάς
Ο παιχνιδιάρης
Ο Σταύρος είναι πονηρός
1972
Ο μάγκας με το τρίκυκλο
Το κοροϊδάκι της πριγκηπέσσας
1980
Γεύση από Ελλάδα
1981
Είσαι στην ΕΟΚ πάθε για την ΕΟΚ
1983
Οι απόμαχοι
1984
Εδώ είναι Βαλκάνια!
1994
Ύποπτος πολίτης
1996
Ακροπόλ
1997
Αύριο θα ξέρουμε